មួយ​ឆ្នាំ​កន្លង​ផុត​ទៅហើយ

រដូវ​រងា​បាន​មក​ដល់​ហើយ​ ពេល​បើក​​មើល​ប្លុកខ្លួន​ឯង​​ឃើញ​ព្រិល​ធ្លាក់​ ស្រាប់​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​អារម្មណ៍​របស់​ខ្ញុំ​អណ្តែតអណ្តូង​ភ្លាម​មួយ​រំពេច​នឹក​ឃើញ​ទៅ​ដល់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​បង្កើត​ប្លុក​នេះ​កាល​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​មុន។ ខ្ញុំ​នៅ​ចាំ​បាន​ថា​​កាល​ដែល​ខ្ញុំ​បង្កើត​ប្លុក​នេះ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី២២ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៣ ហើយ​រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ​វា​មានអាយុ​កាល​មួយឆ្នាំជា​ង​ហើយ។

កាល​នោះ​ខ្ញុំ​មិន​សូវ​បាន​សម្រាក​គ្រប់​គ្រាន់​ទេ​ព្រោះ​តែ​មាន​ក្តី​ស្រម៉ៃ​ចង់​ឲ្យ​ប្លុក​នេះ​លេច​ចេញ​ជា​រូប​រាងឡើង ហើយ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​គេ​ចេះ​តែ​ឆ្ងល់​ថា​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ស្អីគេ​ទាំង​ថ្ងៃ​ទាំង​យប់​អត់​ដេកអត់​ពួន​អញ្ចឹង? ខ្ញុំ​ក៏​ប្រាប់​គេ​ថា​បង្កើត​ប្លុក​វើតប្រេស ហើយ​គេ​ក៏ក្រវីក្បាល​ស្ទើរគ្រប់​គ្នា​។ ដោយ​សារ​ខែ​នោះ​ជា​ខែ​រងា​ យប់ៗ​ឡើង​ខ្ញុំ​ចាប់​ផ្តើម​យក​ភួយ​មក​ឃ្លុំ​ជិត​អស់​ទាំង​ប្រាណ​ទុក​តែប្រឡោះ​ភ្នែក​ដើម្បី​ទុក​មើល​កុំ​ព្យូរទ័រ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​ពេល​ធ្វើ​បាន​សម្រេច​តាម​ដំណាក់​កាល​នីមួយៗ​ខ្ញុំ​ត្រេក​អរ​ក្រៃ​លែង​ ព្រោះ​មិន​នឹក​ស្មាន​ថា​ខ្លួន​ឯង​អាច​ធ្វើ​វា​បាន ហើយ​​ពេល​ខ្លះ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ចេញ​មក​បត់​ជើង​តូច​កណ្តាល​អាធ្រាត​ ហើយ​ឃើញ​មាន​ខែ​រះ​ផង​នោះ ខ្ញុំ​ក៏​អង្គុយ​នៅ​បង់​មុខ​ខ្ទម​មើល​ដួង​ខែ​រះ​ហើយ​ចាប់​ផ្តើម​ស្រម៉ៃ​ថា​គួរ​សរសេរ​អ្វី​ទៅ​ក្នុង​ប្លុក​នេះ និយាយ​រួម​ខ្ញុំ​អង្គុយ​ញញឹម​ម្នាក់ៗ​ឯង​កណ្តាលរាត្រី​ដូច​មនុស្ស​ឆ្កួត ទន្ទឹម​គ្នា​នោះ​ដែរ​ខ្ញុំ​ក៏​​គ្មាន​អារម្មណ៍​ងងុយ​ដេក​អី​បន្តិច​សោះឡើយ។ប្លុក​មួយ​នេះ​ជា​អនុស្សាវរីយ៍​មួយ​ដ៏​សែន​សំខាន់​សម្រាប់​រូប​ខ្ញុំ​ បន្ទាប់​ពី​ខ្ញុំ​ចាក​ចេញ​ពី​ខេត្ត​កំពង់​ឆ្នាំង​ដើម្បី​មក​រស់​នៅ​ភ្នំពេញ​មក។

ប៉ុន្តែ​ក៏​មាន​រឿង​ខ្លះ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​សោក​ស្តាយ​ដែរនោះ​គឺ​ ដោយ​សារ​ខ្ញុំ​រវល់​តែ​ខិត​ខំរចនា​ប្លុក​ខ្លាំង​ពេក​ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ទៅ​សាលារៀន​ជា​ច្រើន​សប្តាហ៍​ ព្រោះ​ខ្ញុំ​នៅ​ចុច​កុំ​ព្យូរទ័រ​យប់​ៗ​ជ្រៅ​ពេក ដូច្នេះ​ហើយ​ស្ទើរ​រៀង​រាល់​ព្រឹក​ ​កំឡុង​ពេល​ដែល​អ្នក​ដទៃ​កំពុង​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​រៀនក្រេប​យក​ចំណេះ​វិជ្ជា​​ ឯខ្ញុំ​វិញ​នៅ​ដេក​គ្របភួយ​ដូច​សាក​សព​នៅ​ឡើយ លុះ​អ្នក​ដទៃ​ត្រឡប់​មក​ពី​សាលា​វិញ​ទើប​ខ្ញុំ​ក្រោក​ពី​ដេក​ព្រោះ​លឺ​សម្លេង​គេ​ជជែក​គ្នា។ ដោយ​សារ​ឆ្នាំ​នោះ​ជា​ឆ្នាំ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រឡង​បាក់​ឌុប​ផង​ ហើយ​ទៅ​រៀន​មិន​បាន​ដិត​ដល់​ដូច្នោះ​ ទើប​នៅ​ទី​បញ្ចប់​ពេល​ប្រឡង​បាក់​ឌុប​ មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​នៅ​ក្បែរ​ខាង​គេ​បាន​និទ្ទេស​C ស្ទើរ​រាល់​គ្នា ហើយ​ខ្ញុំ​ជាប់​និទ្ទេស​D។

អ្វីៗ​កន្លង​ផុត​យ៉ាង​រហ័ស​ដូច​ផ្លេក​បន្ទោរ សុខៗ​ស្រាប់​តែ​មួយ​ឆ្នាំ​បាន​កន្លងផុត​បាន​ទៅ​ហើយ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មិន​អាច​ទាញ​ពេល​វេលា​ឲ្យ​វិលត្រលប់​ថយ​ក្រោយ​ដើម្បី​កែ​ប្រែខ្លួនខ្ញុំ​ឲ្យ​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ល្អ​ឥតខ្ចោះ​នោះ​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ទោះ​ជាយ៉ាង​ណា​ខ្ញុំ​ហាក់​ដូច​ជា​មានអារម្មណ៍​ថា​ប្លុក​មួយ​នេះ​ពិត​ជា​ជួយ​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ច្រើន​តាំ​ងពី​ខ្ញុំ​បាន​បង្កើត​វា​មកដើម្បី​ឲ្យ​ខ្ញុំ​អាច​និយាយ​ទៅ​កាន់​មនុស្ស​ក្នុង​ពិភព​លោក​នូវ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​យល់​ឃើញ និង​ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត​ខ្ញុំ​ក៏​អាចបង្ហោះ​ចោល​នូវ​​សេចក្តី​ខ្វល់​ខ្វាយ​និង​វិប្បដិសារី​ទាំង​ឡាយ​ឲ្យ​រសាត់​ទៅ​ឆ្ងាយ​ដូច​ដុំ​ព្រិល​តូចៗ​ដែល​ធ្លាក់​ចុះ​មក​ហើយ​រសាត់​ទៅ​តាម​ខ្យល់​ដូច្នោះ​ដែរ។ 

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s