ដល់​ថ្ងៃ​ខួប​កំណើត កុំ​ភ្លេច​អ្នក​ផ្តល់​កំណើត​

កាល​ពី​យូរ​លង់​ណាស់​មក​ហើយ មាន​បុរស​បី​នាក់​ដែល​មាន​ភ្នែក​ពិការ​តាំង​ពី​កំណើត។ បុរស​ទាំង​បី​នាក់​នោះ​តាំង​ពី​តូច​មក​ពុំ​ដែល​ស្គាល់​សត្វ​ដំរី​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​​ចង់​ស្គាល់​ដំរីខ្លាំង​ណាស់។

ថ្ងៃ​មួយ​នោះ​​​គ្រាន់​តែ​លឺ​ដំណឹង​ថា​មាន​គេ​ដឹក​ដំរី​ចូល​មក​ក្នុង​ភូមិ​ដែល​គាត់​រស់​នៅនោះ​ ​បុរស​ពិការ​ភ្នែក​ទាំង​បី​នាក់​ត្រេក​អរ​ខ្លាំង​ណាស់​ហើយ​ក៏​ប្រញ៉ាប់​ប្រញ៉ាល់​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ទី​ដែល​គេ​​ចង​ដំរី​នោះ។ លុះ​ទៅ​ដល់​ហើយ ដោយ​ហេតុ​តែ​ពួក​គេ​ពិការ​ភ្នែក ​ពួក​គេ​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​ថា​តើ​ដំរី​មាន​រូប​រាង​យ៉ាង​ណា​បាន​ឡើយ ដូច្នេះ​ពួក​គេ​ក៏​ប្រើ​ដៃ​របស់​គេ​ដើម្បី​ស្ទាបរូប​រាង​របស់​ដំរីនោះ​។បុរស​ទី​មួយ​ស្ទាប​ប៉ះ​ចំ​ខ្លួន​ដំរី ហើយ​ក៏​ពោល​ថា​ «អូហ៍! ដំរី​មាន​រាង​ដូច​ ចង្អេរ​ទេ​តើ!»។ បុរស​ទីពីរ​ស្ទាប​ប៉ះ​ចំ​ជើង​ដំរី ហើយ​ក៏ពោល​ថា​ «ទេ! ដំរី​មាន​គឺ​ដូច​សរសរ​ផ្ទះទេតើ»។ ឯចំណែក​បុរស​ទីបីវិញ ស្ទាប​ប៉ះ​ចំកន្ទុយ​ដំរីហើយ​ក៏ពោល​ថា​ «អ្នក​ទាំង​ពីរ​យល់​ច្រឡំ​ហើយ តាម​ពិត​ដំរី​គឺ​មាន​រាង​ដូច​ខ្សែរពួរទេ»។ ប៉ុន្តែ​ធាតុ​ពិត​ពួក​គេ​ទាំង​បី​គឺ​សុទ្ធ​តែ​យល់​ច្រឡំ​ដូចៗ​គ្នា ព្រោះ​ការ​ពិត​ដំរី​គឺ​មាន​រាង​ដូច​ដំរី។

សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ឲ្យ​តែ​ដល់​ពិធី​ខួប​កំណើត​របស់​ខ្លួន​ម្តងៗ​ មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ជា​ពិសេស​អ្នក​ទីក្រុង​ឬទីប្រជុំជន តែង​តែ​រៀប​ចំធ្វើ​ពិធី​ជប់លៀង​ស៊ីផឹក​ រាំលេង​យ៉ាង​​គគ្រឹកគគ្រេងជា​មួយ​មិត្ត​ភក្តិ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​បែរ​ជា​ភ្លេច​បុគ្គល​ដ៏​សំខាន់​ពីរ​នាក់​គឺ​លោក​ឪពុក​និង​អ្នក​ម្តាយ​ដែល​ជា​តួអង្គ​ដ៏​សំខាន់​ថ្ងៃ​ខួប​កំណើត​របស់​គេ​ទៅ​វិញ មាន​ពេល​ខ្លះ​ពួក​គេ​មិន​ត្រឹម​តែ​មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​ឪពុក​អ្នក​ម្តាយ​សប្បាយ​ចិត្ត​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ទេ ផ្ទុយ​មក​វិញ​ថែម​ទាំង​បង្ករ​ការ​រំខាន​ដល់​ផ្លូវ​ចិត្ត​របស់​ពួក​គាត់​ថែមទៀត​តាម​រយៈការ​ស្រែកច្រៀង​ឡូឡាឬ​ដើរ​លេង​យប់អាធ្រាត្រ​ហើយ​ត្រលប់​មកផ្ទះ​​វិញ​យប់​ជ្រៅ​ហួសធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គាត់​ព្រួយ​បារម្ភ​។ អ្នក​ទាំង​នោះ​មិន​ខុស​អ្វី​ទៅ​នឹង​បុរស​ពិការ​ភ្នែក​ទាំង​បី​នាក់​នោះ​ឡើយ ដោយ​គេ​ឲ្យ​និយម​ន័យ​ខុស​ទៅ​លើ​ថ្ងៃ​ខួប​កំណើត​របស់​ពួក​គេ ដូច​លោក​តា​ក្រុម​ង៉ុយ​បាន​ពោល​ថា «ត្បិត​មនុស្ស​ឥឡូវ​យក​ខុស​ធ្វើ​ត្រូ​វ​​យក​ឆ្កួត​ធ្វើ​ជា………» ។ បើ​ដល់​ថ្ងៃ​ខួប​កំណើត​របស់​អ្នក​ហើយ​អ្នក​បែរ​ជា​ភ្លេច​អ្នក​ផ្តល់​កំណើត​របស់​អ្នក​បែប​នេះ​ទៅ​វិញ​នោះ​តាម​បុរាណាចារ្យ​គេអាច​​ហៅ​មនុស្ស​បែប​នេះ​ថាជា​ «មនុស្ស​ឥតកំណើត»។

ចូរ​អ្នក​សាក​ស្រម៉ៃ​មើល​ថា​នៅ​ថ្ងៃដំបូងដែល​អ្នក​មាន​ឱកាស​បាន​ស្គាល់​ពន្លឺ​ព្រះ​អាទិត្យ​នោះ​​ អ្នក​ម្តាយ​របស់​អ្នក​ស្ទើរ​តែ​បាត់​បង់​ជីវិត​ទៅ​ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​កំពុង​ផ្តល់​កំណើត​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ ចំណែក​ឯលោក​ឪពុក​របស់​អ្នក​វិ​ញ​មិន​អាចនៅ​ស្ងៀម​នៅ​មួយ​កន្លែង​បាន​ទេ​ព្រោះ​ខ្លាច​ភរិយា​របស់​គាត់​និង​កូន​របស់​គាត់​មាន​រឿង​រ៉ាវ​អ្វីកើត​ឡើង ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​អ្នក​យក​ថ្ងៃ​ដ៏​សំខាន់​នេះ​មក​ធ្វើ​អំពើ​ល្អ​មួយ​ចំនួន​ដើម្បី​ជា​ការ​តប​ស្នង​គុណ​ដល់​ពួក​គាត់​វិញ​ដូច​ជា ​ជូន​គាត់​ទៅ​ពិសារ​អាហារ​នៅ​ទីណា​ដែល​ឆ្ងាញ់ៗ ដើរ​លេង​ទី​ណា​ដែល​សប្បាយៗ ឬ​ក៏​ជូន​ប្រាក់​កាស់​ដល់​គាត់​ដើម្បី​ធ្វើ​បុណ្យ​ទាន ​ហើយ​និយាយ​ពាក្យ​ថ្លែង​អំណរ​គុណ​ពីរ​បី​ប្រយោគចេញ​ពី​ដួង​ចិត្ត​របស់​អ្នក​ទៅ​កាន់​ពួក​គាត់ ជំនួស​ឲ្យ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ព្រួយ​បារម្ភ​ពីសុខ​ទុក្ខ​របស់​​អ្នកហើយ​ទូរស័ព្ទ​ខ្វាត់​ខ្វែង​ដើម្បី​សួរ​ដំណឹង​ពី​អ្នក​​។ ពិត​ណាស់​អ្នក​មាន​ពេល​វេលា​ច្រើន​ផ្សេង​ទៀត​ដើម្បី​ជួប​ជុំ​មិត្ត​ភក្តិដូចជា​ម៉ោង​ធ្វើ​ការ​ នៅ​សាលា​រៀន ឬ​ដំណើរ​ចុះ​កម្មសិក្សា​ជា​ដើម ដូច្នេះ​អ្នក​គួរ​តែ​យក​ពេល​វេលា​​មួយ​ថ្ងៃ​នេះ​ដើម្បី​នៅ​ក្បែរ​ដើម​ទ្រូងរបស់​ពួក​គាត់​ទាំង​ពីរ​ឲ្យ​បាន​យូរ​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​។

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s